Dicía Gregorio Marañón —médico moi afeccionado ao xénero— que a lectura dun diario literario sempre inspira un diagnóstico freudiano: un autor edípico (“apaixonado pola súa nai”, dicía don Gregorio), un autor onanista (“apaixonado por si mesmo”), un autor con complexo de Peter Pan, un autor fetichista, narcisista… Por iso os diaristas ocultan con frecuencia o seu pecado. Tolstoi, por poñer un caso, agachaba o seu diario nun zapato vello. Xosé Manuel G. Trigo gardouno durante cincuenta anos nunha patela vella do seu avó mariñeiro, e agora que o doutor Marañón xa non está, atrévese a darnos a ler un anaco do seu diario.