Volver á casa dos avós parecía unha forma de honrar o pasado e a memoria dos seus.
Unha xornalista regresa á vila familiar na procura de respostas e atopa caixas cheas de cartas, documentos e lembranzas dunha historia que apenas coñecía: a dun avó que loitou pola súa xente e polo río, que se enfrontou ao poder e que chegou a converterse nun símbolo para a veciñanza. Pero investigar tamén é aprender a mirar de novo, e hai memorias que, cando se abren, cambian para sempre a maneira en que entendemos os afectos, a familia e a nós mesmas.
Dos afectos, o río reflexiona sobre o que herdamos, sobre os silencios familiares e sobre a difícil tarefa de coñecer e recoñecer a verdade cando esta tamén doe. Porque hai historias que se esquecen e outras que se calan, pero que cando as descubrimos xa non nos permiten mirar para outro lado.